நாகா 2Hands

Yersath | ஏர்சத்

பத்து வயது பையன் ஒருத்தன் அறுபது வயதுடைய பெட்டிக்கடை காரரிடம் இவ்வாறாக கேட்கிறான் "தாத்தா எனக்கு இது கொடுங்க!", அதுக்கு அவரிடமிருந்து இவ்வாறா பதில் வருவதா வச்சிக்குவோம் "ஏய், உங்கப்பன் எனக்கு பொறந்தானா? இல்ல உங்கம்மா எனக்கு பொறந்தாளா? ஒழுங்கா என்ன வேணுமோ அதமட்டும் கேளு!", இவை போதும் அந்தப்பையனின் எண்ணங்களை சிதைக்க. நான் காலேஜ் படிக்கும்போது, ஊரில் யோகா மற்றும் சிலம்பம் சொல்லித்தரும் மாஸ்டராக 'ஜி' என்கிற பெயரில் சில ஆர்.எஸ்.எஸ் ஜந்துக்கள் இருந்தன. சிலம்பம் & யோகா கற்க வரும் ச ிறுவர்களிடத்தில் 'இந்தியா நம் பாரதமாதா, நம் தாய் வழியில் பிறக்காத முஸ்லிம்கள் இங்கே வாழ்வதும் அவர்களோடு நாம் வாழ்வதும் அறுவருக்கத்தக்கது'ன்ற ரேஞ்சில் உளரல்களை அள்ளித்தெளித்து வந்தனர். என்னிடமே ஒருமுறை 'தம்பி எந்த காலேஜ்?' என ஒரு ஜந்து கேட்க நான் 'ஜமால்' என்றேன், 'ஏன் தம்பி போயும் போயும் அவிங்க காலேஜ் தானா கெடச்சுது'னு அடுத்த கேள்வி கேட்க 'ஆமா அல்கொய்தால சேரலாம்னு இருக்கேன் அதான் அங்க படிக்கிறேன்'னு சொல்ல நெனச்சும் சொல்ல முடியாம 'ஆமா அ...

என் காட்டிலிருக்கும் மரங்கள்  😉 ரொம்ப நாள் யோசனை, என்ன பென்சில் யூஸ் பண்ணுவிங்க, என்ன டூல்ஸ் யூஸ் பண்ணுவிங்கனு கேட்டவங்களுக்கு, விடியோவாவே எடுத்து போட்டுறுக்கேன் பாருங்க. என்கிட்ட இருக்ற மூனு பென்சில் பவுச்ல இருந்து ஒன்ன மட்டும் காட்டிருக்கேன் இதுதான் அடிக்கடி யூஸ் பண்றது. மீதி இருக்றதெல்லாம் கொஞ்சம் கேப் விட்டு ஷேர் பண்றேன் .

கதவை பூட்டினேனா இல்லையா என்ற சந்தேகம், வாரத்தில் ஒருநாளேனும் வரவில்லையானால் அதுதான் ஆச்சர்யம், அப்படி ஒரு தேசிய வியாதி அவனுக்கு. திருநாளாய் இல்லாத அந்த ஒருநாளும் அப்படித்தான் கதவை பூட்டியது நினைவில்லை. வீட்டைவிட்டு ஒரு கிலோமீட்டர் நடந்து கடந்துவிட்டான், திரும்பிச்சென்று பார்க்க வெயிலின் உக்கிரம் அனுமதிக்கவில்லை. மணிக்கொருமுறை இந்த யோசனை வருவதும் போவதுமாக அந்தநாள் கடந்தது. சாயங்காலம் அவசர அவசரமாய் வீடு திரும்புகையில்தான் பூட்டைபூட்டி சாவியை வெளிச்சுவரின் ஷெல்ஃபின் மேல் வைத ்தது நியாபகம் வந்தது. மறதி என்னும் வியாதியிலிருந்து விடுபட்டதாய் எண்ணி ஒரு நிம்மதிப்பெருமூச்சிற்குப்பின் சாவகாசமாய் இருந்தது அவன் நடை. பிறகு வீடுதிரும்பி ஷெல்ஃபிலிருந்து சாவியை எடுத்ததும்தான் கவனித்தான் தாழ்பாளிடாமலே வெறும் கொண்டியில் தொங்கிக்கொண்டிருந்தது அவன் பூட்டிய அந்த பூட்டு!. ஒரு தேசியவியாதியால் அனுதினம் அவதிப்பட்டவனுக்கு இனி இன்னுமொரு கூடுதல் வியாதி.

அசோகமித்ரன்  |  Jagadisa Thyagarajan

இரவு நேரங்களில் எவருக்கும் தன் பைக்கில் லிஃப்ட் கொடுத்து பழக்கமில்லை அவனுக்கு. நைட் ஷிஃப்டில் வேலைக்குச்செல்வதால், வழக்கம் போலவே இரவு இரண்டு பணியளவில் ஆஃபிஸ் முடிந்து வீட்டிற்கு வந்து கொண்டிருந்தான். ஆஃபிசிலிருந்து கிளம்பி மெயின் ரோட்டில் ஒரு கிலோமீட்டர் கடக்கையில் பஸ் ஸ்டாப் ஓரம் ஒருவர் லிஃப்ட் கேட்டு கைகளை நீட்டிக்கொண்டிருந்தார். கவனித்தபோது அவரின் முகம் அவனுக்கு அவ்வளவு தெளிவாக தெரியவில்லை. 'சரி லிஃப்ட் கொடுப்போமே' என நினைத்து இடதுகை க்ளட்சை பிடித்து நிருத்த முற்படுகை யில், பைக் ஹெட்லைட் வெளிச்சத்தில் அந்த நபரின் மூக்கும் கண்ணும் அவர் ஒரு நார்த் இந்தியன் என்பதை காட்டிக்கொடுக்க, அடுத்தகணம் வடதுகை ஆக்சிலேட்டரை முறுக்கிவிடுகிறது. எனினும் அடுத்த 4 கிலோமீட்டரில் ஒரு கண்ஸ்ட்ரக்சன் கிரவுண்ட் அருகில் வட இந்தியர்கள் அதிகம் வசிக்கும் இடம் வந்துவிடம் ஆக அந்தநபரை நம்பலாம் என நினைத்து மறுபடியும் இடதுகை க்ளட்ச்சை பிடிக்க, மறுகணமே வட இந்தியர் ஒருவர் லிஃப்ட் கொடுத்த ஒருவரின் கழுத்தையே அறுத்து, பர்ஸையும் லேப்டாப்பையும் கொள்ளையடித்ததாய் எங்கோ படித்த செய்தி ஒன்று நியாபகம் வர, ஒர...

ஆஃபிஸ்ல சேர்ந்தப்போ எங்க பேட்ச்சுக்கு fluency இன்ஸ்ட்ரக்டர் ஒருத்தர் இருந்தார், அந்தாளு கொஞ்சம் வித்யாசமான தற்பெருமைவாதி. தன்னைப்பத்தி சொல்லிக்கொள்ளும்போது, "நானெல்லாம் படாத கஷ்டமில்ல, பார்க்காத வேலையில்ல எல்லாத்தையும் பாத்துட்டுதான் இப்போ இந்த நெலமைல இருக்கேன்!, எனக்கு தண்ணி தம்முனு எல்லா பழக்கமும் இருக்கு, ஆனாலும் என்ன ஒரு பொண்ணு வெரட்டி வெரட்டி லவ் பண்ணிகிட்டுதான் இருக்கா!" அப்டி இப்டின்னு இன்னும் என்னென்னவெல்லாமோ மேடைல பேசி கடைசியா, ஆஸ்கர் அவார்டு வாங்கின டி'காப்ரியோ கணக் கா "Yes i'm a shit... and I'm a Holy shit" அப்படின்னு சொல்லிட்டு பல்லிளிப்பார். எல்லா பயபுள்ளைங்களும் அப்டியே அவரு பேச்சுல மெய்மறந்து சில்லரையெல்லாம் விட்டெரிஞ்சாங்க. மேட்டர் ஒண்ணே ஒண்ணுதான் அந்தாளு என்ன பேசினாலும், என்ன பொய் சொன்னாலும் கடைசியா சொன்னாரு பாருங்க ஒரு லைன் "Yes i'm a shit... and I'm a Holy shit" அதுலதான் எல்லாரும் அவுட்டு, சேத்துல மலர்ந்த செந்தாமரையா காட்டிக்கிறாராம். சேறு ஓக்கே, ஷிட்டு எப்படி? அதுவும் ஹோலி ஷிட்? ஹோலி ஷிட்டுன்னா மட்டும் மணக்கவா...